Veza između nadmorske visine i gojaznosti


U istraživanju čiji su rezultati objavljeni u časopisu International Journal of Obesity, navodi se mogućnost postojanja jake veze između stope gojaznosti i nadmorske visine, tačnije da između njih postoji obrnuta proporcijalnost – da sa rastom nadmorske visine, među stanovništvom opada učestalost gojaznosti čak i kada se u obzir uzmu faktori kao što su fizička aktivnost, tip ishrane i pušenje.

mapa_sad

Koristeći javno dostupne informacije i podatke, istraživači su napravili mapu gojaznosti Sjedinjenih Američkih Država a zatim je uporedili sa geografskom kartom i uočili niz poklapanja koja se ne bi mogla objasniti prostom slučajnošću. Naravno, studija je bila mnogo temeljnija od toga i uzimala je u obzir urbanizaciju, temperaturu, bihejviorističke i demografske faktore, i nakon svih njih izveden je zaključak da ljudi koji žive na nadmorskim visinama manjim od 500 metara imaju čak 5 puta više šansi da budu gojazni nego oni koji žive na nadmorskim visinama većim od 3.000 metara.

Naravno, visina od 3.000 m uzeta je kao ekstreman primer, ali zaključci su primenjivi u svim uslovima, doduše ne u toliko izraženom obliku.

Zbog čega dolazi do ovoga nije u potpunosti objašnjeno i to će biti predmet budućih istraživanja. Po rečima naučnika:

Potencijalni mehanizmi uključuju povećane metaboličke prohteve, izmenjenu signalizaciju leptina koja ima veze sa hipoksijom, manju težinu prilikom rođenja, manji rast u detinjstvu i pojačani simpatetički ton.

Od svih potencijalnih uzroka, za istraživače je najzanimljiviji drugi, odnosno promena u lučenju leptina. Do nje dolazi recimo tokom hipoksije, odnosno manjka kiseonika u telu što je u laboratorijskim uslovima potvrđeno kao razlog pojave anoreksije i gubitka kilograma. Međutim, hipoksija je poremećaj koji ima negativne posledice po organizam, ali nije isključeno da bi mala promena u lučenju leptina prouzrokovana nadmorskom visinom i nižom koncentracijom kiseonika mogla da dovede do pozitivnih promena u kontekstu održavanja težine i mršavljenja.

Posmatrano na taj način, moguće je da bi čak i odlazak i boravljenje na većoj nadmorskoj visini (planinarenje recimo), ne obavezno i stalno preseljenje, mogli biti načini u borbi protiv gojaznosti.

Postoji još studija koje je potrebno obaviti kako bi se definitivno moglo reći da je uzročna veza uspostavljena, ali ohrabruje to što je slično primećeno i u Indiji, na Tibetu, i što je posebno zanimljivo, čak i među psima koji žive u planinskim delovima SAD-a u odnosu na one u ravničarskim, a to je očigledan pokazatelj bioloških i geografskih faktora na delu.

Prethodno Izveštaj: Prva vršačka Trka uz Stepenice
Sledeće Izveštaj: 24h Koprena